Krośnieńska fara została wzniesiona w XIV w. Powstanie parafii datuje się na rok 1342, a samą budowę kościoła najprawdopodobniej wspierał finansowo Kazimierz Wielki. W tylnej części kościół łączył się z wieżą dzwonniczą, będąca również elementem obwarowań miasta. O ile większość murów kościelnych została wykonana z cegły, to najniższe części wieży zostały wykonane z ociosanych, dużych kamieni. Każdy kamieniarz obrobiony kamień oznaczał swoim znakiem. Dzięki temu można było rozliczyć rzemieślnika z wykonanej pracy, zarówno jeżeli chodzi o jakość, jak i o ilość obrobionego budulca. Znaki są proste, tak żeby łatwo dało się je wykuć w kamieniu – np. schematyczne przedstawienie dwóch skrzyżowanych kos. Wieża została rozebrana w XVIII wieku ze względu na zły stan techniczny. Dzisiaj dawne wejście do wieży, które najprawdopodobniej służyło również jako przejście wzdłuż murów miejskich, jest jednym z trzech ogólnie dostępnych wejść do kościoła. Wchodząc do tylnego przedsionka fary można do dzisiaj na kamieniach zobaczyć wyryte znaki kamieniarskie.

Robert Wojciech Portius był najbogatszym mieszkańcem Krosna XVII wieku, a być może nawet w całej historii miasta. Był on wielkim dobrodziejem krośnieńskiej fary, ale nie zapomniał o tym, aby upamiętnić swoją osobę. W bocznym ołtarzu na obrazie przedstawiającym adorację Najświętszego Sakramentu postać Portiusa widzimy razem z papieżem Urbanem VIII, cesarzem niemieckim Fryderykiem i królem Polski Zygmuntem Wazą. W Kaplicy św. Wojciecha umieszczono obraz przedstawiający wykupienie zwłok świętego z rąk Prusów. W tłumie przyglądających się wydarzeniu odnaleźć można postać Portiusa. Jego przedstawienie portretowe znajduje się w Kaplicy śś. Piotra i Pawła, nazywanej kaplicą Portiusa, w której prawdopodobnie jest pochowany razem z żoną. Natomiast herb kupiecki – tzw. gmerk, możemy zobaczyć nad wejściem do kaplicy oraz na ławce, w której zasiadał z żoną (dziś ustawionej w tylnej części kościoła). Portius zwykł ubierać się w charakterystyczną czarną szatę. W czasie uroczystych wydarzeń członkowie krośnieńskiego Stowarzyszenia „Portius” na pamiątkę przywdziewają podobny strój.

Na budynku przy ulicy Portiusa 4 znajduje się tablica z brązu upamiętniająca znajdujące się w tym miejscu więzienie Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa w Krośnie. Funkcjonowało ono w latach 1944-1956. Osadzono w nim łącznie 1458 osób. Zatrzymywano nie tylko osoby podejrzane, ale także ich rodziny często posługując się sfabrykowanymi dowodami i zarzutami. Więźniowie przetrzymywani byli w piwnicach aresztu śledczego, gdzie znajdowało się 9 cel. Warunki bytowe były fatalne, głównie ze względu na bardzo zły stan sanitarny piwnic, pozbawionych okien i mocno zawilgoconych. Byli bici i torturowani psychicznie. Do dzisiaj na ścianach piwnic widoczne są napisy pozostawione przez torturowanych i skazanych na śmierć ludzi. Latem 1953 roku Prokuratura Generalna zarządziła przeprowadzenie kontroli warunków, w jakich przetrzymywani byli więźniowie. Powołano do tego celu specjalną komisję, która wykazała wiele nieprawidłowości. Wnioski przedstawione przez komisję przesądziły o zamknięciu krośnieńskiego aresztu PUBP.

Przy wejściu do piwnic przedprożnych na rynku w Krośnie możemy zobaczyć powiększony wielokrotnie model piszczeli hutniczej, dzięki której hutnicy potrafią „wydmuchiwać” różnorodne szklane przedmioty o wspaniałych kształtach. Obiekt znajduje się na Szklanym Szlaku złożonym z 14 rzeźb, nawiązujących do tradycji i krośnieńskich legend oraz do produkcji szkła. Szlak otwarto w 2012 roku razem z Centrum Dziedzictwa Szkła. W jego obrębie odnaleźć można więcej piszczeli. Jedna z nich stoi przed dolnym wejściem do CDS-u od ulicy Legionów wskazując wejście do ruchomych schodów, prowadzących na Rynek (schody te mają 26 metrów długości i tym samym są najdłuższe na Podkarpaciu).

Na budynku Sądu Okręgowego w Krośnie wmurowano tablicę upamiętniającą znajdującą się tu niegdyś Bramę Węgierską. Na tablicy umieszczono napis: „Hic pax” (dosłownie: „Tutaj pokój”). Okazała brama, znacznie większa niż Brama Krakowska rzeczywiście mogła zapewniać miastu pokój. O rozmiarach budowli świadczą fundamenty, odnalezione podczas badań archeologicznych w 2014 roku. Mają one 12 m długości. Brama Węgierska znajdowała się od strony, do której był najłatwiejszy dostęp dla ewentualnych napastników ze względu na płaskie tereny dzisiejszej ulicy Staszica. Od strony zewnętrznej trudno było dostać się pod bramę. Najpierw trzeba było pokonać tzw. Szyję bramną, która dodatkowo wzmacniała obronę.

Marszałek Józef Piłsudski – komendant 1 Brygady Legionów Polskich w czasie I wojny światowej, Naczelnik Państwa i Naczelny Wódz w czasie wojny polsko-bolszewickiej, zapisał się na trwałe w historii Polski. Po śmierci Piłsudskiego 12 maja 1935 roku wiele polskich miast podjęło uchwały o budowie pomnika Marszałka. W Krośnie inicjatywa budowy pomnika Marszałka Józefa Piłsudskiego została zapoczątkowana na posiedzeniu Rady Miejskiej Krosna już 16 maja 1935 r. Realizacja planu jednak przeciągała się i ostatecznie została pokrzyżowana przez wybuch II wojny światowej. Do pomysłu powrócono dopiero po siedemdziesięciu latach. Pomnik stanął w miejscu, które wybrano jeszcze w latach 30. XX w., a jego kształt nawiązuje do pomników z tego okresu. Monument autorstwa Władysława Dudka z Krakowa, odsłonięto 15 sierpnia 2005 r. – w dniu Święta Wojska Polskiego.